Het gaat zoals het gaat

Soms gebeuren dingen zoals we het verwacht hadden en soms totaal niet en loopt het anders.  De vraag is natuurlijk of de dingen gaan zoals wij willen of gaat het leven zijn eigen gang?  Een onderzoekje waard?

Laatst was ik op zoek naar een 2e-hands wasmachine. Ik wilde per se een bovenlader, die volgens mij het meest stabiel  zou zijn op een houten vloer. Ik had twee winkels uitgezocht die vlak bij elkaar lagen en ging eerst naar de winkel die het verst weg lag.  De verkoper in deze winkel zei dat een zware voorlader minder zou rammelen op een houten vloer.  Dat had ik niet verwacht. Ik ging nog naar de tweede winkel, maar kon die niet vinden, wel de straat maar het nummer was niet juist. Ik ging terug naar de eerste winkel en volgde het advies van de verkoper op en heb de voorlader gekocht in het vertrouwen dat dingen gebeuren zoals ze moeten gebeuren.

Of een andere keer dat ik naar een lezing over advaita van Wayne Lickerman wilde gaan. Ik reed naar het gebouw waar hij de eerste keer een lezing had gehouden. De lezing bleek daar niet te zijn. Ik vertrouwde er op dat ik hem wel zou vinden, dat gaf me in ieder geval rust. Gebeurde dat echter niet  dan moest dat zo zijn. Ik was tenslotte bij zijn vorige lezing geweest, had zijn boek gelezen en was al jaren met advaita bezig. Ik kon hem niet vinden.

Gebeurtenissen hebben zo hun beloop en zijn vaak veel preciezer dan we zelf kunnen bedenken. Zouden we daar maar op kunnen vertrouwen.

Een moment voor jezelf

Een momentje  rust, want het leven is zo hectisch. We rennen van hot naar her en zakken  ’s avonds neer op de bank om bij te komen. We willen van alles realiseren en bereiken.
En ja, ook nog yoga, meditatie, sportschool , pilatus en joggen, ook al heb je geen puf meer. Inspanningen waarvan je hoopt dat ze de geest leeg maken.

Na 25 jaar mediteren ontdek je dat er nog steeds geen rust is in je lijf en geest. Niet erg, want zo gaat het.  Joggen gaat bijvoorbeeld ook met vallen en opstaan. De ene keer ‘zweef’ je over de straat en loop je ontspannen. De volgende keer is het hard ‘werken’ en is het inspannend. Zeker als je wat ouder bent, dan worden de spieren wat strammer. Fantastisch om een moment voor jezelf te creëren. Blijven al die andere momenten over waarin je van alles wilt en er meestal geen rust is, vooral niet in de geest.

Je staat bijvoorbeeld af te wassen en denkt ondertussen aan je zoon. Je denkt wat een luiwammes is het en wordt bij die gedachte steeds bozer. In feite is het afwassen zelf neutraal, hoewel je misschien denkt dat afwassen vervelend is of onnodig tijd kost. Alleen neem je het afwassen niet meer waar en is het moment voor jezelf weg.
Zouden we in al die momenten kunnen verblijven in wat er op dat moment gebeurt, dan is ieder moment een moment rust voor jezelf.

Zijn of niet-zijn!

Zijn of niet-zijn is een beroemde uitspraak van Shakespeare. Wat wil dit eigenlijk zeggen?

Je zegt heel makkelijk “Ik ben er dat zie je toch, want mijn lichaam is aanwezig of je hoort me praten”. Zo eenvoudig lijkt het te zijn. Maar klopt dit wel?
Je rijdt auto en bent op weg naar je moeder. Aangekomen bij je moeder bedenk je dat je tijdens het autorijden bijna de hele tijd  aan je zieke moeder hebt gedacht en de weg zelf niet hebt gezien.
Een ander voorbeeld. Je slipt in de sneeuw met je auto en rijdt recht op een houten schuur af. Je gooit het stuur om en rijdt langs de schuur verder. Vlak daarna denk je  nog  ‘ik had een zee van tijd en zag alles helder gebeuren’. Het lijkt allemaal langer te duren, terwijl het in een split-second plaatsvond.

Het denken gebeurt voor of na een situatie waarin je je bevindt. Het slippen  met de auto gebeurt en elk moment in dat slippen kan een aanleiding zijn voor de geest of het denken om in gang te worden gezet, maar niet in het moment van hier en nu zelf.
Het denken is als het ware een reactie vooraf, zoals bij de zieke moeder of achteraf zoals tijdens het slippen. Dat is ook logisch.
Het spel van zijn in het moment en niet-zijn, wanneer we in gedachten verzonken zijn,  gebeurt o zo subtiel en spontaan, dat we het meestal niet opmerken.

Zo eenvoudig is het.

Telkens gebeuren er dingen; vaak zonder dat je het in de gaten hebt. Je leven gebeurt zonder dat je er bij stil staat.

Je doet bijvoorbeeld de afwas en bent in gedachten verzonken en toch ben je aan het afwassen. Zonder dat je je vingers aanstuurt hoe zij de afwasborstel moeten hanteren of hoe ze het af te wassen kopje moeten vasthouden,  gebeurt het afwassen als vanzelf.  Je weet zelfs niet welke spiertjes je in je vingers bewust zou moeten aansturen  om de afwasborstel vast te houden en toch gebeurt het.

Het gebeurt allemaal ook wanneer je in gedachten verzonken bent.  Echter, ineens gaat het niet meer vanzelf en de situatie is veranderd in iets waar je geen raad mee weet en je gaat bedenken hoe je het zou kunnen aanpakken of oplossen. Je krijgt bijvoorbeeld de opdracht om een lekkende waterleiding bij de toilet te maken. Och, dat heb je eerder gedaan en dat is een makkie, dat heb ik zo gefikst denk je. En je denkt ook al aan het sigaretje dat je daarna kan gaan roken. Toch loopt het anders en is het niet zo snel gefikst als je gedacht had en ben je ook nog afgeleid door je herinneringen, zoals al eerder een waterleiding hebt gemaakt en ziet niet wat er feitelijk moet gebeuren.
Het enige wat hoeft te gebeuren is waar te nemen wat er gebeurt op dat moment; of zoals je wilt in het hier en nu. Het waarnemen zal je laten zien dat elke ‘vreemde of onbekende’ situatie of zogenaamd probleem vanzelf zijn oplossing aanreikt. Vakmensen maken zich dan ook niet druk om allerlei problemen die zich  bijvoorbeeld bij het behangen of leggen van een laminaat vloer zouden kunnen voordoen. Op het moment dat een vakman bij  zo’n onbekende situatie is (bijvoorbeeld een ‘vervelende’ niet haakse muur) gaat hij gewoon verder en vertrouwt er op dat zijn vakmanschap en rustige of stille geest hem helpt dit op te lossen.
Feitelijk hoef je alleen maar te kijken of waar te nemen en je leven vindt plaat; zo eenvoudig is het.

De mens is, meer dan hij denkt …

Je bent er eenvoudig. Je loopt, eet, rookt, luistert, hebt lief en denkt. Allemaal heel normaal en logisch en niets mis mee.

Je vraagt je daarbij af Wie ben ik? Wat heeft het leven voor betekenis? En nog veel meer vragen al of niet gebaseerd op je waarnemingen, oordelen,  meningen, overtuigingen of vooroordelen.
Dat denken in de geest begint natuurlijk ergens, eventueel los van je waarnemingen, oordelen , overtuigingen of vooroordelen. Vaak zonder dat je het in de gaten hebt. Je rijdt bijvoorbeeld auto en zit aan de vakantie te denken en je ziet de weg of de natuur niet.
Wat is het begin van denken? In ieder geval het leven zelf zoals zich dat op enig moment aan je voordoet, je leven dat geen moment hetzelfde is, maar voor onze geest misschien wel steeds hetzelfde lijkt.  Je wandelt bijvoorbeeld  vaak in dezelfde omgeving en dan ook nog hetzelfde pad. Het lijkt telkens hetzelfde pad te zijn, maar de blaadjes aan de bomen zijn dat in ieder geval niet, ook niet het seizoen.
e ziet de blaadje niet want je geest is ergens anders en gaat maar door, terwijl jouw leven onbewust verder gaat en voortdurend verandert en niet meer dat is wat je geest denk dat het is. Je denken loopt achter de feiten aan en dat geldt ook ten aanzien van wie je denkt dat je bent.
Eigenlijk hoef je alleen maar te zijn of te laten gebeuren. Zo gauw je gaat denken  begint het spel van benoemen, labelen, oordelen, meningen en vooroordelen en is er een dualiteit in je geest ontstaan.
Een dualiteit waarin je posities inneemt van meer of minder, voor of tegen en zelfs goed en kwaad. Het zij zo, maar de dualiteit in je geest staat los van het leven zoals dat hier en nu aanwezig is.
Op het moment dat je jouw  leven ziet gebeuren of louter waarneemt is de dualiteit van het denken ver weg en is je leven veel meer dan je denkt; zijn de mogelijkheden die gebeuren onvoorspelbaar en oncontroleerbaar.

Werk is meditatie

Voor The Mother, levensgezellin van Sri Aurobindo, was meditatie niet iets los van werk, maar was werk juist meditatie. In volledige overgave verbonden zijn met datgene wat je doet; zoals je dat bij sommige vakmensen kunt herkennen. Elk handeling is vol aandacht en eenvoud. Meditatie is dus niet een handeling op een kussentje, maar een zijnstoestand.

Meditatief leven of werken is eenvoudigweg leven vanuit de stilte van het hart. Een stilte of leegte die tegelijkertijd vol is, zonder dat we er onmiddellijk een vorm of naam aan kunnen geven. Dit gebeurt in een splitseconde en is tegelijkertijd oneindig. Het gebeurt vanzelf, als een overgave.

Meditatief werken is dan ook een situatie van Zijn, waarin vreugdevolle verbondenheid met oneindig bewustzijn plaats vindt. Het oneindige bewustzijn blijkt niet in je te zijn, maar je bent in het oneindige bewustzijn, dat een universele voorraadschuur van creativiteit en energie is. Een soort thuiskomen in eenheid zonder een enkele gedachte of ervaring.

Meditatie, als een zich verbinden met datgene wat je in feite al bent, is dan een richting. Een richting die ook tijdens het werk zelf kan gebeuren.