Ook zo iets. Batterijtjes uit met name de elektrische sigaretten die vaak kapot op straat liggen en waar de kleine koperdraadjes nog uit steken.

Die batterijtjes met lithium zijn niet bepaald milieuvriendelijk. Een fik is zo ontstaan, wanneer de plus- en mindraad van een e-sigaretbatterij elkaar raken dan kan deze in de brand vliegen.

Dit komt allemaal naar boven in mijn geest op het moment dat ik zo’n e-sigaretbatterij zie liggen; om maar te zwijgen van mijn ongenoegen over zoveel onzorgvuldigheid van mensen die dit doen.
Boeiend om mijn eigen geest met vooral die vragen over mensen en hun gedrag zo aan het werk te zien. Het helpt natuurlijk geen sikkepit bij het prikken zelf dat geheel natuurlijk gebeurt zonder dat ik het aanstuur. Aansturen en controle over het prikken, zoals waar de prikker naar toe moet gaan, gebeurt vanzelfsprekend en onvoorspelbaar op het moment dat het batterijtje in een split-second gezien wordt.
Ook het aansturen van al die spiertjes in de hand en de arm gebeurt in één autonoom vloeiende beweging. Het leven heeft mijn denken niet nodig, het is een spontaan, onvoorspelbaar en oncontroleerbaar gebeuren en laat mij de eenheid van het leven zien.