Hebben we zo weinig energie of verbruiken we zoveel energie, tijdens het werken? Ik geloof het niet; misschien verbruik van energie tijdens het sporten buiten of in een gymzaal.

Aanvulling door de energiedrankjes is dan niet ongebruikelijk; wel maatschappelijk ongebruikelijk is het op straat gooien van de lege blikjes, want het tast uiteindelijk de fitheid van de natuur aan en bedekt de schoonheid van het milieu, komt bij mij op.

Het verlangen naar een gezonde en schone natuur komt telkens in mij op en leidt tot onvrede bij het zien van al die blikjes.
Onvrede dat niets anders is dan een beweging, zijnde energie, in de geest. Mijn verlangen naar stilte of een opgeruimde straat is als de andere kant van dezelfde medaille. Misschien dat meditatie mij helpt om tot stilte te komen, hoewel ook dit een fictie is, omdat de diepere eenheid van het leven dit onderscheid niet kent, want onderscheid is dualiteit of een tweespalt in mijn geest en niet van het leven zelf.