het Leven is de leraar

Hfst. 2: Het Universele

Par.: Voorwoord

‘Nu zijt wellekome’ wordt met Kerst gezongen. ‘Nu’ verwijst naar de Heer, die zover weg lijkt. Dat ‘Nu’ is iets dat groter is dan de mensheid, naar dat wat in het Leven universeel[1] genoemd kan worden.

Dat universele ‘Nu’ te ontdekken en waar te nemen in het dagelijks leven is voldoende, een kunst van zijn. De ontdekking bijvoorbeeld dat, de dagelijkse handelingen door het Leven gebeuren en niet door jou als individu los van zijn universele ruimte of omgeving. Dit beseffen of zien wordt bemoeilijkt doordat er in de geest een sluier voor hant. Een sluier, ook wel ik of ikzelf genoemd, dringt zich telkens op in een situatie of handeling; het wil meedoen, erbij horen, wil controle hebben over wat er in het Leven gebeurt, wil het zelfs kunnen voorspellen, terwijl wanneer je het waarneemt kun je zien dat het spontaan gebeurt.

Het dagelijks gebeuren geeft ons voldoende momenten om waar te nemen. Ik heb ooit geoefend om stil en rustig te worden door de aandacht bij het werk te houden, en door meditatie op een mantra of op de ademhaling. In het Leven gaat het niet om de stil in de geest te worden, maar om bij jezelf te blijven in tijden van onrust; in het hier en nu waar te nemen wat zich in het Leven afspeelt, om te zijn. Echter met het verlangen naar het hier en nu, stopt het louter waarnemen en neemt de geest het over, waardoor de werkelijkheid over het hoofd wordt gezien.

Zet zogenaamde afpellen van de ui of dieper liggende sluiers in de geest, haalt je uit het hier en nu. In feite is dit afpellen niet nodig, want het dagelijkse gebeurt. Waarnemen zonder een doel is genoeg om te leven en dat plaatsvindt in het universele hier en nu.

[1] Universeel of universele komt van Universum dat ‘Alles-in één’ betekent en zowel materie als energie en licht inhoudt. Hiermee wordt het relatieve licht bedoeld, waardoor we alles kunnen zien tot in de kleinste details. De oorsprong van dit relatieve licht is het absolute licht dar we niet kunnen waarnemen, ook onszelf niet, waarin reeds  alles aanwezig is, opgeslagen als verborgen informatie of kennis.